Mousserende wijnen worden op verschillende manieren bereid. De meest bekende productiemethode is de méthode traditionnelle, die van oudsher in de Champagne wordt toegepast. Daarnaast zijn de transfer methode, tankmethode en fietspompmethode enkele veelvoorkomende productiewijzen.

Méthode champenoise en méthode traditionnelle

De wijnboeren in de Champagne hebben de productiemethode die ze gebruiken voor champagne, de méthode champenoise, officieel gedeponeerd. Alleen van wijnen die uit de Champagne komen mag daarom gezegd worden dat ze volgens de méthode champenoise zijn bereid. Voor mousserende wijnen uit andere delen van Frankrijk en de rest van de wereld, die volgens dezelfde methode worden gemaakt, wordt de term méthode traditionnelle gebruikt.

Transfermethode

De transfermethode lijkt vrij veel op de méthode traditionnelle. De wijn krijgt net als champagne een 2e gisting op fles. Tijdens de 2e gisting sterven er gistcellen af. Bij champagne wordt iedere fles zorgvuldig gekanteld, zodat de gist in de hals van de fles zakt. Dan wordt de gist verwijderd. Dit is een kostbaar proces. Bij de goedkopere transfermethode worden alle flessen geleegd in een grote afgesloten tank. Vervolgens wordt de wijn gezeefd, gefilterd, op smaak gebracht en opnieuw gebotteld.

Tankmethode

De tankmethode of méthode Charmat werd aan het begin van de 20e eeuw ontwikkeld door Eugène Charmat. Hierbij vindt de 2e gisting plaats in een speciale tank. De wijn wordt onder druk gezeefd en gefilterd en kan al na 3 maanden gebotteld worden. De smaak van wijn die zo geproduceerd is, komt het meest in de buurt van een stille wijn met bubbels.

Fietspompmethode

Bij de fietspompmethode wordt er via cilinders koolstofdioxide in een grote tank met wijn gepompt. De wijn wordt vervolgens gebotteld. Mousserende wijnen die volgens deze methode bereid zijn, bevatten veel grote bubbels bij het openen, maar verliezen hun mousse erg snel.